Στην άκρη του δρόμου.

«Ει άρα τύχη ή το αυτόματον αίτιον του ουρανού», για την ευτυχία αιτία ήταν μια αδιόρατη κίνηση αποδοχής, στην άκρη του δρόμου. Όταν σκόνταφτες και η αρμονία αποφάσιζε να σε κρατήσει όρθια. Εγώ έλεγα: Μα τι ωραία που περπατάει. Εσύ χαμογελώντας απαντούσες. Τα αισθήματα είναι απλά, μαθηματικός είσαι να τα μπερδεύεις;